Maniery

Dobre maniery nic nie kosztują. Te słowa powtarza wielokrotnie czwórce swoich dzieci jedna znana mi, nadzwyczajnie skuteczna mat­ka. I wygląda na to, że osiąga sukcesy. Przyjmować jej dzieci u siebie w domu to sama przyjemność.

Dzieci muszą zrozumieć, że jeśli chcą być zapraszane do domów in­nych ludzi lub zabierane na poczęstunek w mieście, muszą udowodnić, że potrafią się odpowiednio zachować, a więc, że są uprzejme, nie za­pominają o słowach proszę i dziękuję, że nie panoszą się u innych, na przykład nie szperają w lodówce.


Rodzicielska współpraca

Rodzice mogą osiągnąć bardzo dużo, wymieniając się spostrzeże­niami na temat zachowania dzieci. Camilla, matka trzech energicz­nych chłopców, zawsze prosi, aby znajomi szczerze opowiedzieli, jak podczas wizyt w ich domach zachowywali się jej synowie. Pyta o to gło­śno, aby dzieci wiedziały, że mama na pewno dowie się, jeśli coś było nie w porządku.

Nie wstydź się prosić znajomych o uczciwą ocenę zachowania two­jego dziecka. Może to być najużyteczniejsza informacja, jaką kiedykol­wiek dostałaś. Jeśli będziesz reagować obronnie lub wrogo, oni po prostu nie podejmą tematu albo powiedzą ci to, o czym wiesz.

Ty z kolei uprzedź rodziców przyjaciół twoich dzieci, że z przyjem­nością podzielisz się swoimi spostrzeżeniami na temat zachowania się ich pociech w twoim domu. Witając ich w progu słowami cedzonymi przez zaciśnięte zęby:  Och, on był grzeczny jak aniołek! – dusisz w sobie złość i niechęć, no i oczywiście nie pomagasz opiekunom rozrabiaki.

Patricia, która odkryła, że dziecko sąsiadów było przywódcą grupy pastwiącej się nad jej ośmioletnim synem, powiedziała:

Kiedy o spra­wie trzeba poinformować rodziców, przeżywa się okropne rozterki, jak zrobić to grzecznie.

Inna matka wyznała:

Ja bym raczej wolała umrzeć, niż skarżyć rodzi­cowi, że jego dziecko pokazało mojemu niestosowny film na wideo.

 Że­by zapobiec takim sytuacjom, najlepiej wyjaśnić rodzicom wcześniej, co jest dozwolone, a co nie w twoim domu i jasno powiedzieć, że od małego gościa oczekujesz przestrzegania obowiązujących u ciebie za­sad. Wspomnij przed wizytą:


Spodziewam się, że będziesz zadowolona, jeśli opowiem ci, jak Ben zachowywał się, kiedy ciebie nie było. Ja rów­nież wolę wiedzieć wszystko, choćby najgorsze, o moim dziecku.

Żadne z nas nie jest rodzicem bez skazy i nikt nie ma idealnych dzieci. Najlepiej pomożemy sobie nawzajem, uświadamiając sobie tę prawdę. Skuteczni rodzice nie mają zahamowań, by powiedzieć znajo­mym, że ich dzieci zlekceważyły zasady obowiązujące w goszczącym je domu, ale powstrzymują się od karania nie swoich pociech. Koniecz­nie zadbaj, żeby przyjaciel znał twoje domowe ustalenia. Jeśli nie chcesz, by gość skakał po kanapie lub penetrował zawartość lodówki, powiedz mu ciepło, ale stanowczo:

Dzieciom mieszkającym w tym do­mu nie wolno tego robić, więc będzie niesprawiedliwie, jeśli pozwolę to­bie. Chyba się ze mną zgodzisz?  - a potem szybko zaproponuj coś inne­go, co ułagodzi jego urażoną dumę.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.