Pakiet ratunkowy: uzależnienie od horrorów

Jeśli twoje dziecko przejawia obsesje na punkcie horrorów, musisz działać szybko i zdecydowanie. Nie mów „Nie bój się!", kiedy dziecko się boi. Spokojnie, wytrwale przekonuj, nie popadając przy tym w ob­sesję, że lęki jego są bezpodstawne. Tłumacz, że „strachy" są wytwo­rem wyobraźni pisarza lub reżysera, którzy chcą dobrze sprzedać książkę lub film. Rozmawiaj z nim o różnicy pomiędzy faktami a fik­cją literacką.

Spytaj, dlaczego chce czytać coś, co z założenia ma je wystraszyć. Czy chce sobie udowodnić, że jest odważne? Może porozmawiacie o autentycznych doświadczeniach, takich jak jazda konna, pływanie kajakiem czy wspinaczka górska, które wymagają prawdziwej odwagi.

ście wystraszone jest tym, co przeczytało lub zobaczyło, po prostu pozbądź się tych książek lub filmów wideo. Nie próbuj organizować jakiegoś rytualnego palenia ani nie odprawiaj egzorcyzmów. Takich praktyk pełno jest w horrorach, więc nie włączaj się do gry inspirowanej przez autorów owych książek czy filmów.

Omów z dzieckiem szczegółowo, co dokładnie, które fragmenty czy obrazy wywołują niepokój. Dziecko może wstydzić się swoich lęków, więc się z niego nie wyśmiewaj. Dopóki nie wyrzuci ich z siebie, będą w nim tkwić, aż po wiek dojrzały. Po.przedyskutowaniu z dzieckiem je­go lęków zmień temat. Twoim zadaniem jest przywrócenie dziecka do realnego świata. Pokaż mu, że w prawdziwym świecie też jest dużo zła, któremu trzeba się przeciwstawić – znęcanie się nad dziećmi i zwierzę­tami, ignorancja, choroby, bezdomność, uzależnienie od narkotyków, rozpad rodziny. Rozejrzyj się wkoło, w jaki sposób twoje dziecko mo­że zwalczać rzeczywiste zło, na przykład poprzez uczestniczenie w ak­cji zbiórki pieniędzy na cele charytatywne lub zaprzyjaźnienie się z sa­motnym kolegą w szkole.

Uświadom dziecku, że to ono odpowiada za to, co czyta i ogląda. Pewna rozsądna matka powiedziała swojej ośmioletniej córce, która oglądała w samolocie ponury dreszczowiec i była potem bardzo wy­straszona:


Mówiłam ci, że to będzie przerażające, ale nie słuchałaś i po­stanowiłaś oglądać. Teraz już wiesz, że nie lubisz tego rodzaju filmów, że powinnaś ich unikać.

Zwróć uwagę na podśmiewające się z lęków brata czy siostry ro­dzeństwo i ukróć te praktyki. Jeśli będą z tym trudności, wprowadź za­sadę, że nie wolno dokuczać, a tym, którzy docinkami sprawiają przy­krość, wymierzaj karę lub odbieraj przyjemności – zakaz oglądania telewizji, odbywania wizyt koleżeńskich itd. A przede wszystkim wyja­śnij, że nie ma nic złego w tym, że ktoś się czegoś boi.
Jeśli uda ci się trzymać horrory z daleka od dzieci, przynajmniej do okresu dojrzewania, tym lepiej. Louise mówi:

Moja dziesięcioletnia córka miała koszmary nocne po przeczytaniu książki przeznaczonej dla jej grupy wiekowej. Próbowałam ją przekonać, że to nie była prawdziwa historia. Niestety, trudno jest się pozbyć męczącego strachu. Moje zapew­nienia byty pomocne, ale gdy ziarno zostało już posiane, rośnie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.