Reklama

Stephen Kline, kanadyjski profesor zajmujący się środkami przeka­zu, który przeprowadził badania nad dziecięcymi blokami programo­wymi w telewizji oraz ich związkiem z zabawkami i reklamą zabawek, uważa, że abstrahując od reakcji samych dzieci, rodzice cierpią na ro­dzaj kulturowej amnezji w odniesieniu do rynku zabawkarskiego. Kul­turowa amnezja, jak twierdzi, sprawia, iż wydaje się nam, że reklama i programy zawsze były takie same, że dzieci zawsze potrzebowały określonych przedmiotów do zabawy z przyjaciółmi i maskotek przytulanek do zasypiania.

A przecież nie zawsze tak było. Zabawkarstwo to obecnie przemysł. Producenci rozwijający działalność przeznaczają mnóstwo pieniędzy na wymyślanie sposobów, które by rozbudzały w dzieciach żądze po­siadania coraz to nowych zabawek. I co może zdziałać biedny rodzic w konfrontacji z tym silnym, młodym olbrzymem?

Ten poradnik nie jest miejscem do wielkiej dyskusji na temat me­chanizmów reklamy i jej wpływu na dziecięce umysły. Jednak dobrze jest wiedzieć, dlaczego reklamy są prezentowane między programami i w środku programów. Jest to niezbędne do właściwego rozumienia telewizji. Nie potrzebujesz dyplomu z ekonomi czy marketingu, żeby klarownie wyjaśnić dziecku podstawowe fakty bez odwoływania się do białych i czarnych charakterów. Jeśli nie masz wyrobionego poglądu na temat reklamy i marketingu, ich miejsca i funkcji w biznesie, wkrót­ce znajdziesz się w niezwykle trudnej sytuacji, bowiem dyskusje z dzieckiem mają to do siebie, że natychmiast ujawniają rodzicielską ignorancję i luki w wiedzy.

Zapoznaj się więc z poniższymi tezami:

•        Reklama jest króciutkim programem, który ma na celu zachęcić cię do zakupu jakiejś rzeczy, a przynajmniej uświadomić ci jej istnienie na rynku, abyś mogła pewnego dnia ją nabyć.

•        Ludzie, którzy produkują daną rzecz, czyli tak zwany produkt, chcą sprzedać jak najwięcej sztuk, żeby zarobić. Próbuj nie sugerować, że robią to tylko z chciwości. Może to być nowy produkt, który chcą zaprezentować ludziom, na przykład nowa zabawka. Może to być produkt konkurencyjny do innego, obecnego już na rynku.

•        Dzieci są egocentrykami i trudno im pojąć bezosobowość reklamy. Musisz im wyjaśnić, że producentom reklam przede wszystkim za­leży, by ludzie chcieli kupować ich produkty, ale nie przejmują się tym, jeśli później nabywcy będą niezadowoleni z zakupu. Wyjaśnij, że istnieje cały przemysł, który ma na celu szkolenie i zatrudnianie ludzi do badania i testowania produktów, prowadzenie sondaży wśród konsumentów tylko po to, żeby oszacować, jak się będą sprzedawać. Ich zadaniem może być na przykład ustalenie, co dzie­ci w określonym wieku i różnej pici będą wolały: zabawkę, coś na śniadanie, czy też czekoladowy batonik.

•        Rozmawiaj z dziećmi o różnicy pomiędzy potrzebowaniem czegoś, a chęcią na coś. Podkreślaj, że ludzie, którzy wyprodukowali dany produkt nie interesują się tym, czy dziecku potrzebna jest ta szcze­gólna zabawka lub żywność, ani też czy mamę na to stać, ani czy dziecko nie wyda długo oszczędzanych pieniędzy ze swojego kie­szonkowego na coś, co okaże się kompletnie bezużyteczne. Porów­naj żywność, która rzeczywiście jest zdrowa, na przykład jabłko, z torebką czegoś gotowego do przegryzienia, co ma atrakcyjne opakowanie z pięknym obrazkiem, ale jest pozbawione wartości odżywczej. Czy często twoje dziecko widuje reklamę jabłka?

•        Zamiast ostrzegać przed niebezpieczeństwem zakamuflowanej perswazji, raczej kładź nacisk na zdolność dziecka do ignorowania perswazji i nieulegania magiczrrćj sile reklamy. Podkreślaj, że to od niego zależy, czy kupi daną rzecz, czy też nie. Również dziecko po­dejmuje decyzję, czy napierać na rodziców, żeby mu kupili rekla­mowany przedmiot. Musi też zdawać sobie sprawę z faktu, że jeśli kupi daną rzecz lub będzie o jej kupno prosić rodziców, postępuje dokładnie tak, jak życzą sobie producenci reklamy.

•        Wyjaśnij, że reklamowanie jest zajęciem jak wiele innych, że w re­klamie pracują matki oraz ojcowie, i że są dumni ze swoich umie­jętności namawiania ludzi do zakupów. Być może będziesz się mu­siała – w zależności od tego, co o pieniądzach wie twoje dziecko – zagłębić w mechanizmy zarabiania pieniędzy.

•        Dziecko może zechce wiedzieć, dlaczego pokazywane są reklamy w trakcie programów dziecięcych. Jeśli nadal masz energię do pro­wadzenia dyskusji, porozmawiaj z nim o tym, że producenci pro­gramów zarabiają pieniądze, sprzedając czas antenowy po wysokiej cenie reklamodawcom. Dziecko może być zaskoczone tym, że w istocie ludziom z telewizji zależy na reklamach pokazywanych w trakcie programów. Wyjaśnij mu, że im więcej dzieci ogląda da­ny program, tym więcej pieniędzy zarobią jego producenci za sprzedany czas na reklamy, a więc producentom także zależy, żeby ich program był jak najpopularniejszy.
Może ci się wydawać, że popularność jest miarą jakości, niemniej wytłumacz dziecku, że nie musi podzielać gustu innych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.